“Dia do Imigrante Holandês”

“Meisje, ik ben een zeeman.” Dit zong de Duits-Braziliaanse musicus Luiz Carlos Wiedthauper uit Nao-Me-Toque. Hij deed dat voorafgaande aan de presentatie van mijn onderzoek waarvoor ik deze week was uitgenodigd op drie plaatsen in Zuid-Brazilië. Het liedje liet een aantal Nederlandse ouderen in het publiek niet onberoerd. Het deed hen terugdenken aan de bootreis die zij als kinderen samen met hun ouders, broers en zussen maakten, onderweg naar het toekomstige vaderland Brazilië.

Het seminar Holanda-Brasil werd georganiseerd door de Associação Holandesa in samenwerking met de gemeente Não-Me-Toque, ULBRA Carazinho en PUCRS in Porto Alegre. In zekere zin was het een driedaagse “Dia do Imigrante Holandês” in de deelstaat Rio Grande do Sul: een zeer geslaagde kennismaking met collega-onderzoekers en een onverwachte reünie van descendentes holandeses. Met name dankzij de voorzitter van de Associação Holandesa, Teodora Lütkemeyer.

Over transnationale herinneringscultuur gesproken, persoonlijk vond ik het heel bijzonder om samen met achternicht Maria Betí Haase-Möllmann uit Porto Alegre de tweetalige presentatie aan de Pontifícia Universidade Católica do Rio Grande do Sul te doen. Dit hadden onze grootvaders Jan en Toon Stapelbroek (die elkaar na de emigratie van Jan nooit meer terugzagen) niet kunnen bedenken.

Foto’s: Andressa Avilla/ACS Carazinho, Fotostichting Diessen, Teodora Lütkemeyer, Maria Inês Möllmann.

Video op Facebook

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *